Instruktorzy

Agata Bagdach

Współistnieję z dziećmi, które sprawiają mi ten zaszczyt, że ze mną pracują. Bycie przy nich - to moja pasja. Uczę się od dzieci czucia i daje im tyle siebie ile potrzebują w danej chwili. W pracy, głównie z dziećmi z autyzmem, wykorzystuję śmiech i cząstkę dziecka jaka jest we mnie. Jestem szczęliwa, gdy dzieci się śmieją, nawet jeśli przesypujemy razem ziarenka piasku.


Przewodniczka Gii

Magda Biela

Aria współtworzy moją rodzinę i towarzyszy moim dzieciom w odkrywaniu świata wywołując uśmiech na twarzy. Chciałabym cząstkę tej radości przekazać innym dzieciom. Ukończyłam Wydział Biologii i Hodowli Zwierząt i Podyplomowe Studia Terapii Pedagogicznej oraz dwa niezależne kursy dogoterapii w Bydgoszczy i w Warszawie.


Przewodniczka Arii.

Ania Bogusiak

Fizjoterapeutka, specjalizuje się w rehabilitacji neurologicznej, traumatologii oraz masażu klasycznym. Przeszła wiele szkoleń zawodowych w Polsce i Anglii z zakresu usprawniania terapeutycznego, koordynacji zespołem asystentów osób niepełnosprawnych a także bezpieczeństwa prowadzenia zajęć grupowych oraz indywidualnych.
Współpracowała z brytyjskim związkiem osób niewidomych, gdzie zdobywała doświadczenie jako przewodniczka osoby niewidomej.
Podczas pracy na oddziale neurologii zauważyła, że obecność psa daje o wiele większe rezultaty terapii i podnosi motywację małych pacjentów do dalszych wysiłków.
Od tamtej pory łączy pracę z pasją, trwa przy, wierzy i uczy się poznawać, malować ten świat różnymi kolorami. W stowarzyszeniu bierze czynny udział w organizacji zajęć, szkoleniu przyszłych dogoterapeutów z zakresu podstaw rehabilitacji i fizjologii oraz jest jedną z osób odpowiedzialnych za tworzenie galerii fotograficznej

Magda Nawarecka

Terapeutka Integracji Sensorycznej, obecnie w trakcie Podyplomowych Studiów Wspomagania Dzieci z Problemami Rozwojowymi. Praca z dziećmi od zawsze mnie fascynowała i sprawiała mi wiele satysfakcji. Łącząc tą pasję z miłością do psów i chęcią pracy z nimi zaczęłam się kształcić w kierunku dogoterapii i ta dziedzina wciągnęła mnie na dobre. Zajęcia terapeutyczne z udziałem psów są dla mnie źródłem energii, a uśmiechy na twarzach dzieci stanowią dla mnie wspaniałą nagrodę.


Przewodniczka Batiara i Demi.

Behawiorysta

Lek. Wet. Kamil Kędziorek - treser psów z uprawnieniami ZKwP

Zajmuje się psami już od 14 roku życia. Na zakończenie Technikum Weterynaryjnego napisał pracę dyplomową "O hodowli psów rasowych w Polsce". Naukę kontynuował na Wydziale Weterynarii. W trakcie studiów zainteresował się szkoleniem psów. W szkoleniu psów przeszedł wszelkie stopnie pracy z psami, od pozoranta poprzez asystenturę aż do zdania egzaminu na tytuł tresera psów. Założył firmę specjalizującą się w wyjaśnieniach wszelkich problemów z psami i prowadzenie szkolenia na kursach grupowych i indywidualnych. W trakcie zdobywania praktyki zmienił metodę szkolenia na pozytywną (bez szarpania psa, bez kolczatki i agresji). Daje to większe możliwości szkoleniowe i pozwala psom uzyskać lepsze wyniki szkolenia.

Asystenci instruktorów

Ilona Angielska

Obecnie jestem studentką pierwszego roku studiów drugiego stopnia w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego. Jestem na kierunku politologia,specjalność profilaktyka społeczna i resocjalizacja. Wczesniej ukończyłam studia z dyplomem licencjata na Chrześcijańskiej Akademi Teologicznej, na kierunku pedagogika,specjalność praca socjalna. Zawsze interesowała mnie pomoc innym, a moją pasją są psy (kynologia) a dzięki dogoterapii mogę to łączyć.


Przewodniczka Molly.

Dorota Jurzysta

Jestem trenerem i coachem. Lubię pracę z ludźmi i jestem ciekawa każdego nowego dnia. Do dogoterapii trafiłam przez czy też dzięki :) mojej suczce Borze, która ma to coś co sprawia, że na duszy robi się cieplej. Na początku chciałam po prostu podzielić się ciepłem Bory a teraz myślę, że radość można i trzeba dawać na różne sposoby :) I to jest właśnie mój sposób.
Przewodniczka Bory

Anna Kębłowska

Z wykształcenia jestem magistrem ochrony środowiska, przyrodnikiem. Ukończyłam kurs drużynowych zuchowych Związku Harcerstwa Polskiego, prowadziłam w Łodzi gromadę zuchową. Wiele lat przynależności do ZHP nauczyło mnie otwartości na ludzi, pomysłowości i czerpania radości z pomagania innym. Moją pasją jest poznawanie świata przyrody, zwłaszcza zwyczajów zwierząt. Lubię piesze wędrówki po górach, spacery po lesie, zabawy z dziećmi i ze swoim psem. Ukończyłam kurs dogoterapii organizowanego przez fundację Cze-ne-ka.


Przewodniczka Freski

Małgorzata Kędziorek

Wychowana w domu pełnym psów. W szkole podstawowej zaczęła udzielać się w Związku Kynologicznym, co zaowocowało zdaniem egzaminu na asystenta kynologicznego o specjalności charty. Wielokrotnie zdobywała laury w > konkursach Młodego Prezentera i na wystawach. Od kilku lat zajmuje się handling'iem, czyli zawodowym wystawianiem psów. Jej pasją oprócz wystaw są psie sporty, prowadzi zajęcia z agility, obedience, ogólnego > posłuszeństwa, i wychowania szczeniąt. Ukończyła studia Zootechniki na Wydziale Nauk o Zwierzętach SGGW. Jest jednym z głównych szkoleniowców i założycielem szkoły szkolenia psów Baritus. Jest niezwykle żądna wiedzy > i wkłada całą siebie w wykonywane zadania. Zainteresowana dogoterapią, bezustannie jeździ do dzieci. Daje im nie tylko wsparcie w ich terapii ale i pełną akceptację oraz zrozumienie.
Przewodniczka Kei

Małgorzata Kozłowska

Całe moje życie związane było ze zwierzętami, głównie z końmi. Trzy lata temu urodziła się moja córeczką Natalia. Wiedząc jak korzystny jest wpływ zwierząt na rozwój dziecka kupiliśmy psa. Wybraliśmy rasę bardzo łagodną i posłuszną tak żeby uniknąć domowych problemów. Smart bardzo pokochał dzieci i zabawę z nimi. Patrząc jak te dwie wspaniałe istoty świetnie się rozumieją postanowiliśmy że będziemy pomagać również innym dzieciom. Wolontariat w Stowarzyszeniu daje nam dużo satysfakcji, pozwala się rozwijać daje motywacje do dalszego pogłębiania wiedzy na temat dogoterapii.

Przewodniczka Smarta.

Ola Murawska

W życiu często bywa tak, że ludzie mijają się ze swoim powołaniem…ale są też tacy co przy odrobinie szczęścia odkrywają je w sobie i ja właśnie zaliczam się do tych :)
Odkryłam je zakopana w papierkach i cyferkach
Zawsze chciałam mieć psa i od wielu lat marzyłam o takim, który mógłby pomagać innym. Kiedy w naszym domu pojawił się Iwan wiedziałam, że to jest to co chciałabym robić w życiu. I kiedy po męczącej pracy jedziemy na zajęcia, wchodzimy do szpitala lub do szkoły i kiedy widzę te wszystkie roześmiane buzie i słyszę jak wołają: ooo Iwan ! to wtedy odpoczywam.
Przewodniczka Iwana

Andrzej Polak

Absolwent Wydziału Chemii Politechniki Wrocławskiej. Ukończył Studia Podyplomowe z zakresu Pedagogicznego Szkolnictwa Zawodowego na Politechnice Warszawskiej. Współtwórca programów nauczania, pracownik Komisji Programowej Specjalistycznych Programów Zawodowych. Przeszedł liczne kursy i szkolenia z zakresu zarządzania jakością, umiejętności osobistych i interpersonalnych. Członek rzeczywisty Stowarzyszenia Twórców Fotoklubu Rzeczpospolitej Polskiej.

Przewodnik Bory

Ania Szustak

Wiem z własnego doświadczenia z jak wielkich tarapatów potrafi wyciągnąć nas psia miłość. Myślę, że tak jak trudno jest zgłębić tajniki ludzkiego umysłu, tak również wyjaśnienie wielu zachowań zwierząt to bardzo skomplikowane zadanie… i pasjonujące! Skończyłam Wydział Psychologii na Uniwersytecie Warszawskim (specjalizacja – psychoterapia).


Przewodniczka Luny.

Wolontariusze

Magda Bednarczyk

Jestem jeszcze nastolatką, więc nie mam jeszcze za dużego doświadczenia, mając ogromną pasję i wspaniałego psa mogę pomóc innym. Odkąd tylko pamiętam zawsze interesowałam się zwierzętami i chce zostać weterynarzem. Kiedy od rodziców dostałam pierwszego psa skupiłam się przede wszystkim na jego szkoleniu i kynologii.


Przewodniczka Ayry.

Krzysztof Gosławski

Jestem absolwentem pedagogiki resocjalizacyjnej, oraz studiów uzupełniających z pedagogiki ogólnej. Od niedawna zgłębiam tajniki związane z dogoterapią, ale moja przygoda z dziećmi i psami zaczęła się już wiele lat wcześniej. Jako policjant przez ostatnie osiemnaście lat szkoliłem i pracowałem z psami policyjnymi. Pies był moim partnerem i nie wyobrażałem sobie służby bez nich. Miałem możliwość od samego początku łączyć tę pasję z pracą wychowawczą z dziećmi. Wizyty w przedszkolach, szkołach, ośrodkach wychowawczych z programem „Pies nie zawsze przyjaciel” sprawiały mi wiele satysfakcji. Na jednym z takich szkoleń zauważyłem jak mój pies zmienia się w psiego terapeutę przy dziecku z MPD. Zafascynowałem się tym. Obecnie, dzięki studiom oraz mojemu ostatniemu owczarkowi – Niko, widzę o wiele szersze możliwości pracy z dziećmi. Teraz w pełni poświęcam swój czas pozytywnemu szkoleniu psów, teorii i praktyce dogoterapeutycznej. Widzę jak wiele nadziei, motywacji i pomocy niosą chorym dzieciom psiaki, a jednocześnie jak cieszą się same psy z możliwości pracy i bycia przy dzieciach.

Agnieszka Jedlak

„Zwierzęta maja takie samo prawo do świata ( jak ludzie), skoro na nim są, świat do nich należy. Noe do swojej arki wziął nie samych ludzi.” – Wiesław Myśliwski Traktat o łuskaniu fasoli”
Absolwentka Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji. Przeszłam liczne kursy i szkolenia z zakresu zarządzania, umiejętności interpersonalnych i osobistych.
Jestem mamą pięcioletniej Zuźki, której pasją są psy.
Przewodniczka Ledy

Monika Kowalska

Jestem absolwentką warszawskiej SGGW, wydziału medycyny weterynaryjnej . Od wczesnego dzieciństwa ważną rolę w moim życiu odgrywały zwierzęta, głównie konie i psy. Obecnie towarzyszą mi dwie urocze suczki, nestorka Wega , która dziś ma lat 15, i o czternaście lat od niej młodsza Lola, dzięki której rozpoczęłam współpracę ze Stowarzyszeniem. Tu poznałam wspaniałych ludzi, którzy mnie inspirują swoją pracą i mobilizują do niesienia pomocy i radości innym, tu odkryłam jak niewiele trzeba by na twarzy dziecka pojawił się promienny uśmiech, tu wreszcie mogę potwierdzić jak dobroczynny wpływ na nasze życie i samopoczucie ma towarzystwo psa.
Przewodniczka Loli

Maciek Murawski

Patrząc wstecz w swoje życie, nigdy nie przypuszczałem, że będę wolontariuszem w Stowarzyszeniu. W moim domu rodzinnym zawsze był pies i wiedziałem, że jak będę na swoim też będę miał psa. Nie przyszło mi jednak do głowy, że będę brał udział w zajęciach dogoterapeutycznych. Dogoterapią zaraziła mnie Ola (moja żona). Kiedy rozmawialiśmy o psie, mówiła, że chce mieć Goldena i marzyła o tym żeby pracować z nim z dziećmi. Spełnia się w tym co robi a ja próbuję jej dorównać.
Czegoś ważnego mi brakuje jak nie możemy być na zajęciach z dzieciakami.

Agnieszka Popczyk

Obecnie jestem studentką trzeciego roku pedagogiki rewalidacyjnej i edukacji przedszkolnej. Uwielbiam dzieci i zwierzęta :) Mam wiele zainteresowań z czego najważniejszym jest chęć służenia innym i to właśnie robię. Angażuję się także w inne formy wolontariatu co zajmuje bardzo ważną część mojego życia :)

Ania Polykarpou

Mam 15 lat i jestem najmłodszą osobą z grona naszych wolontariuszy, nie mam jeszcze za wiele doświadczenia, ale mogę szybciej zrozumieć swoich rówieśników i młodsze dzieci bo jeszcze niedawno miałam tyle samo lat co oni. Uwielbiam zajęcia i zabawy z moim psem Dukatem, oraz fretkami Unią i Europą. W naszym domu mieszkają jeszcze 2 żółwie i dwie Agamy Brodate. Z moją Mamą opiekujemy się również 6 letnią klaczą Sawanką. Z wielu zainteresowań jakie ma każda nastolatka od zawsze lubiłam zabawy i kontakt z dziećmi, dlatego ‘pod okiem’ mojej Mamy uczestniczę w zajęciach dogoterapii próbując w ten sposób wywołać uśmiech, radość, zainteresowanie w oczach rówieśników i młodszych dzieci.

Przewodniczka Dukata

Urszula Polykarpou

mama nastolatki, z którą staram się spędzać każdą wolną chwilę, gdy nie korzystam z komputera ;-) W moim domu odkąd pamiętam zawsze był pies. Właśnie dzięki nim poznałam jak rozweselają , rozpędzają samotność, powodują nabranie większej pewności we własne siły, redukują stres, obniżają ciśnienie …. tak naprawdę odkryłam w nich lekarzy bez fartucha. Chociaż nie mówimy z Dukatem tym samym językiem to jednak świetnie się rozumiemy i to samo chcemy z Anią przekazać innym dzieciom oraz ich rodzicom podczas zajęć dogoterapii.

Anna Smorczewska-Kiljan

Jestem lekarzem, pracuję z dziećmi i wiem jak bardzo ważna w procesie leczenia jest wiara, że wszystko będzie dobrze. A jak nie wierzyć w lepsze jutro kiedy stoi koło Ciebie tricolorowe futro z wiecznie uśmiechniętą mordą. Dlaczego dogoterapia? Bo chciałam podzielić się tym berneńskim ciepłem z tymi którzy tego najbardziej potrzebują.


Przewodniczka Czaka

Dominika Szatanik

Studiuję na drugim roku Prawa na Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa imienia Heleny Chodkowskiej. . Prowadzę gazetę uczelni - „Kalejdoskop Studencki”. Jestem młodszą siostrą Olgi Murawskiej, przewodniczki Iwana, i to dzięki niej zaczęłam pomagać w Stowarzyszeniu. Zajęcia z dziećmi i naszymi czworonogami to niesamowite przeżycie, które na długo zostaje w pamięci i daje wiele radości. Cieszę się, że dając coś od siebie mogę pomóc dzieciom, które tego potrzebują. Widok uśmiechniętej buzi albo nawet małej wygranej nad chorobą, to najlepsze, co spotyka człowieka w czasie takich zajęć.

Agata Walczuk

Studentka wydziału nauk pedagogicznych – kierunek pedagogika – specjalizacja rewalidacja oraz edukacja przedszkolna – obecnie 3 rok. Moje szczególne zainteresowania to: język migowy – którego obecnie uczę się, zwierzęta oraz archeologia w tym: egiptologia; od niedawna zafascynowała mnie również terapia sensoryczna z zakresu której planuję ukończyć studia podyplomowe. Dużo przyjemności i satysfakcji sprawia mi uczestnictwo w dogoterapii poprzez współpracę z dziećmi i zwierzętami. Ogromną gratyfikacją jest zobaczyć uśmiech i radość w oczach dziecka

Kasia Wolińska

Mam na imię Kasia i jestem niepełnosprawna. Mieszkam w małym miasteczku pod Zamościem i obecnie jestem w klasie maturalnej. Moim całym światem od urodzenia były psy, kocham je za to,że one w przeciwueństwie do ludzi nie patrzą na wygląd człowieka. Nie wiem jak sie potoczą dalej moje drogi lecz wiem ze zawsze pies będzie u mego boku i będe robić wszystko bym mogła moją miłością i wiedzą o nich dzielić się z innymi. W Stowarzyszeniu pomagam w pozyskiwaniu środków finansowych (foundrising) a także w prowadzeniu zajęć gdy jestem na turnusie w Centrum Zdrowia Dziecka.

Ania Arasimowicz

Studiuję na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej SGGW i zamierzam w przyszłości leczyć psy i koty. W moim domu od zawsze były zwierzęta. Mamy dwa psy i dwie kocice - które bardzo się przyjaźnią. Ze względu na to jak pozytywnie wpływa na ludzi kontakt ze zwierzętami, postanowiłam moją PONkę szkolić w dogoterapii. Lubię dzieci i cieszy mnie kiedy widzę jak moja siedmio-letnia bratanica naśladując mnie, ćwiczy z moimi psami sztuczki.

Łukasz Kukla

Praca z dziećmi daje mi możliwość wspaniałej zabawy. Niesie codziennie nowe doświadczenia, śmiech na mojej twarzy i buziach malców, którym staram się dorównać w kwestii odkrywania świata i beztroskiego huśtania się na huśtawce:] Dodajcie do tego jeszcze psa i wychodzą nam niezapomniane i jedyne w swoim rodzaju chwile beztroski. No - przyznam się, może nie do końca beztroski, ponieważ będąc pedagogiem i terapeutą SI nieraz potrafię zdrowo zaleźć dzieciakom za skórę:] Staram się pokierować pozornie zwykłą zabawę w celowe działenie. Tutaj z pomocą przychodzą psy, które wyrównują wszystkie moje niedoskonałości!

Andrzej Piątek

Studiuję fizykę na Uniwersytecie Warszawskim, tworzę i administruję stronę Stowarzyszenia oraz pomagam rozliczać wszelkie tabelki zawierające dużo cyferek :)

Michał Plewczyński

Studiuję politykę społeczną na Uniwersytecie Warszawskim. Na zdjęciu jestem z Zytą - moim domowym kundelkiem. Nie mam własnego, wyszkolonego psa, a w Stowarzyszeniu działam w Komisji Rewizyjnej. W działalność Stowarzyszenia angażuję sie od strony organizacyjnej.

Bartek Szustak

Absolwent warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Jeden z założycieli i oddany wolontariusz stowarzyszenia, wnoszący w zajęcia nie tylko profesjonalne podejście do dzieci i młodzieży lecz również ogromną dawkę humoru i energii, która w jego towarzystwie udziela się wszystkim obecnym:)

Marta Zabłocka

stowarzyszenie Zwierzęta Ludziom jest jednym z dwóch wolontariatów, w których się obecnie udzielam. Szukam swojego miejsca, sprawdzam, doświadczam. chciałabym ciągle czuć się otwarta na siebie i to, co dzieje się wokół mnie. Przełamywać swoje trudności, obawy, uczyć się. świadomość i poczucie, ze mogę coś dla kogoś zrobić, są bezcenne. :)

To miejsce czeka na Ciebie :)

Jeśli chcesz zostać naszym wolontariuszem odwiedź dział "Kogo potrzebujemy?", aby uzyskać więcej informacji.
Na wszystkie pytania chętnie odpowiemy mailowo kontakt@zwierzetaludziom.pl